Gisteren waren we voor de tweede keer bij Symphony of Life, een concert georganiseerd door de EO, als eerbetoon aan onze Schepper.
Het was weer fantastisch! Ik kan zo genieten van muziek, het brengt me echt dichter bij God. Het bepaalt me ook altijd weer bij hoe groot Jezus offer voor ons was en hoe bijzonder het is wat Hij gedaan heeft voor ons. Zijn leven gegeven, wie doet dat nou? Hij verwacht niets terug, het was alleen omdat Hij zoveel van ons houdt!
Ik werd erg geraakt door het lied van Jaci Velasquez, Lay it down. Luister maar!
Deze waxinelichthouders heeft Purperpolletje voor mij in elkaar gefabriekt. Zoonlief en ik hebben ze rond wat lege potjes gefröbeld en voila, een heel gezellig geheel voor een leuke lenteavond! Zoonlief wil steeds de kaarsjes aandoen en ze dan weer uitblazen. De pyromaan. Hij noemt Purperpol nu de mevrouw-die-naar-het-zwembad-ging-en-ons-toen-cadeautjes-kwam-brengen. Dus steeds als hij het over de cadeautjes heeft, komt het hele riedeltje weer voorbij...zo grappig!
En dit weekend was het dan echt lente. De zon liet zich bij ons niet zo vaak zien, maar dat heeft ons niet verhinderd om flink bezig te zijn in de tuin! Heerlijk!
Eigenlijk zou ik naar de contactdag van Kostbaar Vaatwerk gaan, maar door mijn moeheid en nierproblemen heb ik besloten dit niet te doen. Een wijs besluit, want ik heb weer wat energie opgedaan door fijn met mijn handen bezig te zijn. De groentetuin is door manlief veranderd in een bak met grond...waardoor we er veel makkelijker bij kunnen. Echt fantastisch, zo'n handige man! Vanmorgen heb ik samen met zoonlief alle aardbeien terug geplant. Tjonge, wat hebben die zich voortgeplant, ik verheug me op het aardbeienseizoen! Voor ik het wist had ik de hele bak volgezaaid met rucola, snijbiet, broccoli, eikenbladsla en boontjes. Oeps...vergeten dat er boven nog 2 vensterbakken met potten staan te wachten met zaaigoed...daar moeten we dan maar weer een ander plaatsje voor zoeken. Gelukkig hebben we de vierkante meter bakken nog.
Via MP hebben we gratis tuinaarde opgehaald en de tuin weer wat aangevuld en opgehoogd. Nieuw graszaad erin, mest erbij, laat maar komen die lente! Wij zijn er klaar voor!
Deze give away kreeg ik van Purperpol, echt superlief! Het allerleukste staat niet op de foto...dat was namelijk een cadeautje voor de baby! Die foto volgt binnen nu en een paar maanden... Wat een boel cadeautjes! En allemaal met zorg ingepakt en lieve teksten erbij..wat een werk, ik ben er stil van...dat iemand dat voor mij doet!
Lieve Puperpol, Bedankt!!!
En dan is het eindelijk lente!! Jippie! Genieten zeg, zo in de zon! Gisteren hebben we de hele dag buiten geleefd. In onze kleine stadstuin op het zuiden kun je dan met een dasje en een jasje, prima buiten zitten. We hebben de trampoline weer opgebouwd op een gemeenschappelijk stuk gras in de straat en het is fantastisch om te zien hoe kinderen daar weer van genieten. Alsof hij nieuw is, ze springen alsof hun leven ervan afhangt!
Ik geloof dat het morgen gaat regenen, maar ach, dat mag ook wel, zo droog als het nu is!
Het zaaigoed in de vensterbanken doet het nu ook goed. Helaas is niet alles opgekomen, maar verder groeit alles gestaag door. Hoewel ik eerder begonnen was met zaaien dit jaar, vind ik dat het nog niet hard gaat. Het lijkt me heerlijk om een kas of iets dergelijks te hebben, zou het dan sneller gaan? Bovendien hebben we daar gewoon niet de ruimte voor. In de vierkante meter bakken voor ons huis komt ook nog niets op, het is gewoon te koud geweest. Ik hoop maar dat het zaad niet bevroren is en niet meer uitkomst! Dat vind ik dan echt zonde. Manlief heeft vorige week een grote bak om onze groentetuin gemaakt, die gaan we vullen met aarde, zodat we er beter bijkunnen en we er makkelijker langs kunnen met de fietsen. In de tuin is nu alles gesnoeid, het gras ziet er erbarmelijk uit en alles wacht op nog meer voorjaar! Ik kan haast niet wachten tot alles weer in de bloei staat. Onvoorstelbaar dat het over een maand ofzo, al een stuk groener zal zijn en alles langzamerhand weer vol zal groeien. Nu denk ik: daar kan nog wel een struikje dit of dat, maar ik weet van vorig jaar dat ik eigenlijk ook al iets te veel had staan. Ik moet gewoon nog even geduld hebben.
Vandaag ben ik al weer 25 weken zwanger! Wat gaat het snel! Ongelofelijk! Ik heb nog steeds heel weinig buik, lekker praktisch en ik kan ook mijn gewone kleren nog aan. Ik heb wel veel last van nierstuwing, zoals ook in mijn vorige zwangerschap en darmproblemen. Dat laatste heb ik altijd al, maar het lijkt nu alleen maar meer te worden. Ik val af, houd weinig eten binnen en voel me moe en nog eens moe daardoor. Met de baby gaat alles goed, gelukkig. Bijzonder dat zo'n kleintje gewoon aan zijn trekken komt. Voor mij is het minder erg als er wat af gaat, de baby moet wel blijven groeien! Er is helaas weinig aan te doen. Ik heb voor mijn gevoel alle middeltjes wel gehad. Probiotica, vezels, lijnzaad, zemelen, het werkt allemaal niet.
Ik vind het vooral vervelend dat ik er in mijn sociale leven echt door beperkt wordt. Ik heb veel buikpijn en altijd een wc bij de hand nodig. Afgelopen zaterdag zou ik met vriendinnen naar Scheveningen gaan, uitwaaien en lekker ergens een hapje eten. Maar helaas, ik haalde het afspreekpunt niet eens. Dus ben ik niet meegegaan. Balen! Gelukkig ging het gisteren wel wat beter en vind ik het al een genot om lekker in eigen tuin te zitten en te genieten van zoonlief in de zandbak. Wie het kleine niet eert...
