Afterparty

Het kamp is weer voorbij! Het was fantastisch. Wie nog een beeld heeft van asociale, ongeinteresseerde, onbeleefde tieners, dat krijg je er bij mij, voor deze groep althans, niet meer in! De sfeer was onwijs goed. Door het afwisselende programma, zowel bezinning, als activiteiten, we hadden o.a. een heuse ridder ingehuurd, kwam iedereen wel aan zijn of haar trekken. C Mijn workshop werd goed ontvangen. Ik was wel wat onzeker, ik ben niet heel goed voor een groep, maar het sloeg aan! Romeinen 12 stond centraal met hoe om te gaan met de ander. Best een klus voor een tienerbrein, wat volgens wetenschappelijk onderzoek vooral op zichzelf gericht is. Maar de leus, als je respect wilt en je het niet aan een ander geeft, kun je ook geen respect terug verwachten, deed wel wat belletjes rinkelen. Ook heb ik het hoofdstuk gelezen terwijl ze op één been moesten staan. De boodschap was: als je geen geloof hebt, zonder God leeft, ben je op jezelf gericht, kun je moeilijk naar de ander luisteren (ze hadden natuurlijk niets gehoord van het gelezen stuk). Met God sta je op 2 benen en ben je evenwichtig, stabiel en in staat om iets te betekenen voor een ander. Je hoorde de kwartjes vallen! Zoonlief had het ook goed naar zijn zin, altijd wel een speelmaatje, iemand die in was voor een partijtje peutervoetbal. Bij thuiskomst eindelijk de groenteplanten de moestuin in gedaan. Het effect is meteen merkbaar. De courgette barst binnen 2 dagen van de bloemen! De tomaten moeten nog even bekomen van hun emigratie, ik hoop dat het goed komt. Als beginnend tuinierder heb ik nog niet zo in de gaten wat het meest handig is. Zo heb ik vanalles gezaaid wat langzaam ontkiemd. Weet ik veel! Maar goed, gevolg is dat ik niet weet wat waar staat...want geen bordjes o.i.d...dus staan de komkommerplanten nu midden tussen de net ontkiemende pastinaken...en zijn er een paar gesneuveld in de strijd.. Ach je, al doende leer ik! Vanmorgen heerlijke rabarber gekocht op de markt. Zo'n plant zou ik ook nog graag willen hebben, maar ik kan ze nergens vinden. Zometeen moes ervan maken met aardbeiden en diksap. Lekker met wat yoghurt en muesli. Vast een heel verantwoord tussendoortje..want een paar dagen op kamp niet al te gezond snacken zorgt zomaar voor een kilootje meer aan mijn heupen..

Hemelvaart

Morgen is het weer zover, Hemelvaartsdag! Voor ons elk jaar weer een drukke tijd. We zijn beiden jeugdleiders in onze kerk en gaan elk jaar met de jongeren op kamp. Intensief en druk, maar elk jaar weer de moeite waard. Eerlijk gezegd zie ik er dit jaar wel tegenop. Manlief kampt met een depressie, waardoor er veel op mijn schouders komt en ik ben vandaag geveld door een blaasontsteking. Niets ernstigs, maar wel vervelend. We gaan een leuk kamp tegemoet, met afwisseling tussen activiteiten en bezinning. Nu nog hopen op mooi weer! En een leuke sfeer. Altijd weer een uitdaging met jongeren tussen 12 en 20, maar eerlijk is eerlijk, in de 7 jaar dat we het doen, hebben we hele leuke kampen gehad. Onze tieners zijn enthousiast en open en schromen niet om leeftijdgenoten goed gedrag aan te leren. Fijn is dat! Ik hou niet van streng moeten zijn, het gaat zo snel ten koste van de sfeer. Nu maar hopen dat we het dit jaar ook weer gezellig hebben! Ik ga een workshop verzorgen over omgangsvormen. Hoe duf klinkt dat?! Maar nee hoor, er zijn genoeg creatieve vormen om het wat aantrekkelijk te maken. Met zeven jongens in de leeftijd van 13,14 is dat wel nodig. Wat denk je van een chipsrace, toneelspel en spekproppen? En ja, wees maar niet bang, het gaat echt om omgangsvormen! Verslag volgt!

Moederdag

Vandaag is het moederdag! Nooit gedacht dat ik deze dag nog eens zou vieren. We hebben vijf jaren op zoonlief moeten wachten, dat is iets wat ik nooit mee vergeet. Daarom gaan vandaag mijn gedachten en gebeden ook uit naar alle vrouwen die geen moeder zijn, maar dat wel zo graag zouden willen zijn. Woorden hebben vaak zo weinig inhoud voor de pijn die het doet. Er wordt soms ook zo makkelijk aan voorbij gegaan. Ik herken de pijn nog wel, maar ik mocht moeder worden. Een groot geschenk. Een enorme zegening. Genieten is het als zo'n lief kereltje met een grote smile een krassen tekening aan komt bieden alsof het een Rembrandt is! Ik hoef geen cadeau's, liever heb ik een dag met elkaar waarin ik een beetje verwend wordt. Maar manlief verraste me met een boek! Schreef ik pas al over het schilderij van Christa Rosier, vandaag kreeg ik haar boek 'Lijden in Gods hand'. Een heel bijzonder boek over lijden in haar leven en haar relatie met God. Wat leefde zij met Hem! Een aanrader! Zowel het leven met Hem, als het boek.... ;)

Hoop

Sinds kort heb ik nog een nieuwe vriend. Ze staat niet tussen ons in. Ze is bij me. Ze heet hoop. Ik vang haar blik als manlief en ik lol hebben met elkaar. Als we om elkaar kunnen lachen. Met elkaar van zoonlief genieten. Ze omhelst me als ik toch ineens het niet meer zie zitten. Ze fluistert: kijk naar boven! De Heer is met je! Ook in dit donkere dal. Juist in dit donkere dal. Recent hebben we een schilderij aangeschaft van Christa Rosier. Een zeer begaafd kunstenares die helaas niet meer onder ons is. Maar ze heeft een erfenis nagelaten, een getuigenis! Ons schilderij beeldt Psalm 23 uit. Een feestmaal aangericht. Tussen donkere wolken straalt het licht. Een pad van water en grazige weiden. Een staf die is verworden tot een kruis en een kandelaar. Een hemelpoort wijd open aan het eind. Maar eerst de rust. Met brood, wijn, druiven...om tot rust te komen temidden van een donker dal. De Heer is mijn Herder mij zal niets ontbreken. De Heer is mijn Hoop. Hoop komt van mijn Heer. Ik geniet van de kleine dingen, die geven me hoop. De groentetuin die groeit en bloeit onder alle regen die er valt en de zonneschijn tussendoor. De courgetteplanten, komkommers en tomaten moeten nodig de tuin in, maar ik aarzel nog. Het regent zo hard, ik ben bang dat de tere plantjes het begeven. Ik geniet van de uitspraken van zoonlief. Mama ik vind je helemaal lief...dan smelt mijn hart! Morgen gaan we naar het EO event in Marienwaerdt. Lijkt me heel leuk. Er even helemaal uit, met de natuur bezig en genieten van vrienden en zoonlief. Ik maak me ook zorgen. Om de financiën die even niet lopen zoals ik zou willen. Het komt wel weer goed, maar de uitgaven stapelen zich op en er komt weinig binnen. Eind van de maand gelukkig vakantiegeld, dat heft het allemaal wel weer op, maar het is nog twee weken bikkelen. We hebben niets te klagen hoor, er zijn gewoon even veel uitgaven opgestapeld. Nu ga ik genieten van een welverdiende vrije avond! De hele dag in touw geweest om morgen de hele dag uit te kunnen. En nu een boek en thee!

Wantrouwen

Er is iemand extra in ons huwelijk. Al een hele tijd. Eerst was dat de internetverslaving. Toen was dat de buurvrouw, onzichtbaar voor mij, maar tastbaar voor hem. Nu is het iemand anders. Een vrouw. Ze heet Wantrouwen. Ze komt vaak langs. Ik voel haar gaan. Ik zie haar niet. Ze vliegt langs. Ze strooit zaad in mijn hart. Vaak op fijne momenten. Als manlief thuis komt met bloemen. Dan fluistert ze: zo, heeft hij weer wat goed te maken? Of als manlief zegt dat hij van me houdt. Dan zie ik ineens heel groot boven zijn hoofd staan: ben jij de enige tegen wie hij dat zegt? Als hij zijn arm om me heen slaat. Dan gilt ze op hoge toon: geloof hem niet!
Vaak schiet het wortel in mij. Dan word ik cynisch. Dan zeg ik het hardop, wat zij me influistert. Weg zijn dan de fijne momenten.
Ik heb nu een nieuwe tactiek. Ik maak haar bespreekbaar. Ik zeg: ik voel dat ze er weer is. Ik durf je niet te vertrouwen. Het maakt me bang. Manlief vindt dat fijn. Het geeft inzicht. Het is pijnlijk, dat ook. Maar het is wel hoe het is. Wantrouwen vindt dat niet leuk. Ze briest en stampvoet. Ze strooit nog meer zaad: je bent het zelf niet waard, hij vindt je niet leuk, hij doet alsof, geloof me nu, je gaat weer voor het sprookje! Je bent dom! Naïef! Je bent een bitch als je dit soort dingen tegen je man zegt. Hij heeft het ook moeilijk.
Ik houd moed. Ik stel haar gerust. Ik vind het prima dat je er bent. Je bent welkom in mijn leven op dit moment. Het is nodig. Ik omarm je. Soms koester ik je. Want soms is het prettig om negatief te zijn. Je bent er gewoon. Ik kan je niet inslikken, ik kan je niet wegduwen, ik kan je niet wegtoveren, hoe graag ik ook afscheid van je wil nemen. Hoe harder ik dat probeer, hoe hardnekkiger je wordt. Je bent net spam. Ik gooi je niet weg. Je hoort bij mijn leven. Jammer genoeg. Er komt een dag dat we weer afscheid van elkaar nemen. Ik zal je dan een dikke knuffel geven. Je hebt me in laten zien wat mijn gevoel is en hoe ik dat serieus moet nemen. Dat is een zegening, ook al voel ik dat nu niet vaak zo. Ik weet dat het zo is. Ik zal je met veel vreugde uitwuiven. Maar nu mag je nog even blijven. Want je helpt me ook om het doel voor ogen te houden. Om me niet te laten afleiden. Om me echt te laten zijn.

Vertrouwen

Als je man vreemd gaat, wat doet dat dan met jou als vrouw? In mijn situatie wist ik niets van het overspel. Ik wist van de verslaving van mijn man. Daarvoor ging hij in therapie. Verder hadden goed contact met onze buren. De buurvrouw was een wat onzekere vrouw die moeite had met veel dingen in haar leven. Daarvoor kwam ze vaak even bij ons haar verhaal doen. Zelf zei ik tegen manlief: kijk uit met contact met haar, volgens mij is ze verliefd op je. Naïef dat ik was. Geen moment is het in mij opgekomen dat het wederzijds zou kunnen zijn. Manlief kwam ook regelmatig met een verhaal bij mij: toen je net weg was, stond de buurvrouw aan de deur, dat is nu al een paar keer gebeurd, dat kan toch geen toeval zijn. Ik geloofde hem. Vertrouwde hem. Vond het fijn dat hij dit open besprak. Tot een half jaar geleden. Toen biechtte hij op dat hij wél een relatie met haar had gehad. En dat hij geveinsd had open te zijn, om me een rad voor ogen te draaien. Zodat ik er niet achter zou komen. Zodat ik op afstand zou blijven. Want dat had ik wel gemerkt, die afstand. Maar ik weet het aan zijn therapie, die confronterende dingen uit zijn verleden blootlegde. Het maakt me nu vooral zo kwaad en zo verdrietig, dat hij me bewust bedrogen heeft. Het kan me niet zoveel schelen wat hij precies met de buurvrouw uitgespookt heeft. Ik vind het ergste van alles, dat hij mijn vertrouwen geschonden heeft. En dat is ook het meest moeilijk om weer terug te krijgen. Wie zegt er dat hij het echt niet weer gaat doen? O, hij zegt het wel. Maar dat is niet echt geloofwaardig. Hoe kom ik op een punt dat ik hem weer vertrouwen kan? En komt dat punt er ooit nog? Daar ben ik bang voor. Dat het niet lukt. Dat ik deze man niet meer vertrouwen zal. Terwijl er zoveel is wat ons nog bindt. Ik wil niet dat we uit elkaar gaan. Ik wil vechten voor mijn relatie. Maar met zo weinig vertrouwen is het zo hard vechten! Ik vertrouw op God. Ik vind het moeilijk. Rationeel bedenk ik dat ik vertrouw op God. Dat Hij degene is die me nooit meer loslaat. Die me nooit zal laten vallen. Onder mij zijn eeuwige armen. Dat geeft rust. En hoop. Dat is wat ik nodig heb.

Verjaardag

Hallo, daar ben ik weer! Wat een drukke week! Eerst mijn verjaardag. Het was een geslaagde dag. Zoonlief had wat moeite met het feest, maar verzuchtte 's avonds in zijn bedje: en morgen wil ik weer zo'n feest! Ik ben heel erg verwend met bezoek, kaarten en heel veel cadeau's. Het heeft me heel erg goed gedaan. Was ik vorige week best in mineur door wat er allemaal in ons leven speelt, mijn verjaardag was een welkome opkikker. Enige domper was dat twee zussen en mijn vader ruzie maakten en vervolgens voortijdig boos het feestje verlieten. Eigenlijk te kinderachtig om er woorden aan vuil te maken, maar hey, het was mijn feestje! En het is dan beroerd als er mensen zijn die de sfeer verpesten. Ach ja. Gelukkig had ik 's avonds mijn ladies night en die was zeer geslaagd. Wat een gekakel en gezelligheid! Heerlijk gefondued met chocola en vers fruit! Wat een zegeningen als je dan concludeert dat je heel veel lieve, hartelijke vriendinnen hebt! Een warm bad, zo voelde het. Op Koninginnedag even naar de kleedjesmarkt hier in de wijk en de rest van de dag in de tuin, want ik had zoveel planten gekregen! Het wordt steeds voller in onze nieuwe tuin en dat is heerlijk! Wel pecht dat de poes van de buren mijn pas ingezaaide wortelbed helemaal omgespit heeft. Helaas, kan ik overnieuw beginnen. En ze kwamen net op! Iemand nog tips tegen katten in de (moes)tuin? Ik kan niet wachten tot half mei, mijn vensterbank puilt uit van de courgetteplanten, komkommerplanten, de tomaten doen het nog niet zo heel goed, maar wat lijkt het me leuk om alles naar buiten te verplaatsen! Ik ben heel benieuwd, het wordt de eerste keer dat ik op de volle grond groente en fruit ga kweken. Tot vorig jaar woonden we in een appartement, waarbij we het hele balkon volbouwden, maar dat is toch anders! We gaan het meemaken. Ik geniet nu van een dagje vrij, na twee intensieve werkdagen. Mijn moeder bracht een oude zinken wastobbe mee, die ga ik vullen met grond en veldsla. Leuk karweitje voor vanmiddag.